Contextuele hulpverlening

Iedereen wordt geboren in een familie. En binnen die familie, binnen ons gezin van herkomst, leren we veel over het leven.

Als we later met problemen geconfronteerd worden, zijn die niet los te maken van ons opgroeien in die familie. Ze hebben vaak te maken met de wijze waarop we in ons gezin van herkomst en familie geleerd hebben te leven. Immers, daaraan ontlenen we onze manier van in het leven staan. Daar liggen soms ook moeilijke momenten, moeizame relaties en onuitgesproken verwachtingen.

Daarom vormt de zogenaamde contextuele hulpverlening een belangrijke werkvorm binnen mijn praktijk. Men spreekt ook wel van intergenerationele hulp: een manier van werken waarbij ook gekeken wordt naar de vorige of toekomstige generaties. In deze vorm van hulpverlening wordt de verbondenheid met (groot)ouders, kinderen en andere familieleden als belangrijkste basis van groei gebruikt.

Door te werken aan blokkades en teleurstellingen uit het verleden, kan de betrouwbaarheid binnen de relaties weer worden verbeterd. Daardoor komt er ruimte voor groei van het individu om op een eerlijke en verantwoordelijke wijze een eigen positie in het leven in te kunnen nemen.